மணிப்பூரில் ஒரு தங்ஜாம் மனோரமா !

நமது பிரதான ஊடகங்களின் வெகுஜன வெறியுடன் கலந்த தேசபக்தி பெரும்பாலும் ஆயுதமேந்தியவர்களின் கைகளில் பாலியல் கொடூரத்தால் பாதிக்கப்பட்ட எண்ணற்றவர்களின் ஓசையற்ற
அலறல்களை இருண்ட மூலையில் தள்ளுகிறது. அவர்களைப் பாதுகாக்கும் பணியில் ஈடுபட்டவர்களால் தண்டிக்கப்பட்டு, இந்த பாதிக்கப்பட்டவர்களின் நீதிக்கான முடிவில்லாத அழுகைகள் இறுதியில் அதிகாரத்தின் சிக்கலான தாழ்வாரங்களில் தொலைந்து போகின்றன. தங்கள் தவறுகளை நிவர்த்தி செய்வதற்காக காத்திருக்கும் வேதனையுள்ளவர்களின் நீண்ட வரிசையில் அவர்கள் தங்களைத் திரும்பத் திரும்பத் தள்ளிவிடுகிறார்கள்; இராணுவத்தால் மிருகத்தனமாக, சமூகத்தால் ஒதுக்கிவைக்கப்பட்டு, நீதியை தவறாமல் மறுத்ததால், இந்த பெண்களின் வாழ்க்கை என்னைப் போன்ற இதயங்களை இரத்தப்போக்கு செய்வதற்காக தீவனமாகிவிடும் அல்லது தெளிவற்ற நிலைக்குத் தள்ளப்படும்.

தங்ஜாம் மனோர்மா அதிர்ஷ்டசாலி. இந்திய ராணுவ வீரர்களின் கைகளில் அவள் பிழைக்கவில்லை . ஜூலை 11, 2004 அதிகாலையில், 32 வயதான PLA Agent (People’s Liberation Army) என்ற குற்றச்சாட்டின் பேரில் 17 அஸ்ஸாம் ரைபிள்ஸின் ஆமிகள்(The Assam Rifles is the paramilitary force of India) அவரது வீட்டை விட்டு வெளியே இழுத்துச் செல்லப்பட்டார். அவர் கைது செய்யப்பட்டபோது எந்தவிதமான ஆதாரங்களும் கிடைக்கவில்லை (இது அசாம் ரைபிள்ஸின் அதிகாரப்பூர்வ செய்தித் தொடர்பாளர் அறிக்கை) நுட்பமாக மறுக்கப்படவில்லை என்றாலும் , பின்னர் அவர் ஒரு கைக்குண்டு, வயர்லெஸ் வானொலி அவரது வீட்டிலிருந்து “பறிமுதல் செய்யப்பட்டது”
மற்றும் ஏராளமான குற்றச்சாட்டுகள் இருப்பதாக கூறினார்கள் .

அதன் பின் அவரது உடல் அவரது வீட்டிலிருந்து நான்கு கிலோமீட்டர் தொலைவில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. அவள் உடலில் எந்தவிதமான துணிகளும் இல்லாமல் அவள் கற்பழிக்க பட்டு, அவளது யோனி தோட்டாக்களால் சிதைக்கப்பட்ட இருந்தன!

அதனை தொடர்ந்து பன்னிரண்டு தாய்மார்கள், 60 மற்றும் 70 வயதுகளில் பெரும்பாலானவர்கள், மனசாட்சியை உலுக்கிய ஒரு போராட்டத்தை நிகழ்த்தினர்.
அசாம் ரைபிள்ஸில் (Assam Rifles) தலைமையகத்தின் முன்பு நிர்வாண போரட்டம் நடத்தினர் “இந்திய இராணுவம் எங்களை கற்பழிக்கிறது”,
“எங்கள் சதை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்” பல எதிர்ப்பு கற்பனைகளைப் போலவே, பல வயதான மணிப்பூரி பெண்களும், மனோரமாவை தங்கள் மகள் என்று அடையாள படுத்துகொண்டனர். நிர்வாண எதிர்ப்பு என்பது மணிப்பூரின் தாய்மார்கள் மகள்களுக்கு நீதி மற்றும் பாதுகாப்பைக் கோரும் ஒரு நடவடிக்கையாகும், உண்மையில் எதிர்காலத்தின் நிலை.

மாநிலத்தின் மிருகத்தனமான இயந்திரங்களுக்கு எதிராக நீண்ட காலமாக தனிமையில் போராடி வரும் தங்ஜாம் மனோர்மா போன்ற எண்ணற்ற பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு, இந்த இறுதியாக நீதி அவர்களை நெருங்கி வரும் என்று நம்புகிறார்கள். ஆனால் 16 வருடங்களுக்கு பின்னும் அந்த நீதி அவர்கட்ளுக்கு கிடைகாமல் நாம் மார் தட்டிகொள்ள மட்டும் “பாரத்மாதா” தேவை படுகிறாள்!

Writes: Dinesh.